Angst en onwetendheid

Gepubliceerd op
1 augustus 2018

Tegenwoordig word ik (we) omringd door en maak ik gebruik van zóveel technologieën waar ik werkelijk geen snars van begrijp, dat ik maar al te goed de apocalyptische verhalen over AI kan invoelen, abstraherend kan begrijpen. Zolang deze Apple het doet, prima, maar zodra hij hapert, voel ik mij ineens vreselijk afhankelijk, onhandig, onnozel en onwetend. Wat ook zo is. Althans, de gevoelde angst en de erkende onwetendheid. Helemaal nieuw, als zijnde een postmoderne angst, is het echter niet. Vermoed ik. Het is namelijk zo dat ik ook werkelijk geen idee heb hoe "dit" lichaam precies werkt. Waarom en hoe ik glimlach. Ik heb wat ideeën hierover, maar in essentie weet ik het gewoonweg niet. Ook daarover zijn doodsangsten best invoelbaar, ik ben innig gehecht aan en in dit lichaam, waar ik werkelijk weinig expliciets over weet. Bizarre situatie, wel uiterst handig, net zoals de Apple. Ook als er ineens iets hapert, zoals vorig jaar een galblaasontsteking, dan steekt de existentiële angst de kop op. Ook daarover denk ik ineens: "mijn hemel, wat kan er allemaal misgaan in en met dit lichaam?"
Vorig jaar keek ik in het ziekenhuis vervreemd naar mijn buik, vragend wat zich in dat mysterie daar afspeelde. Later, meen ik, verwerd dezelfde vervreemding hernieuwde waardering van complexiteit, het lichaam als tempel!

Dit zo bij elkaar genomen, zo bekeken, zie ik de angst voor AI als gelijkend aan existentieel zelfbewustzijn. Oftewel: wat het leven met zich meebrengt aan dreigingen (inclusief en misschien wel met name het zekere einde van deze levensvorm), soms begrepen als "the unknown", soms als doomsday, soms als degeneratie, soms als serpent in de vorm van "Wie Weet Wat".

Andersom beredeneerd: als ik het niet weet, kan ik vertrouwen op een wijsheid die groter is dan ik weten kan (zat anderen die wel weten hoe een computer werkt, impliciete kennis en wijsheid van het lichaam, onzekerheid is oké...).

Ik weet het niet, wie weet wat. Regels waar we elk leerproces mee beginnen en eindigen. In eén!