Emotionele Logica

Gepubliceerd op
5 november 2018

Hoe we ons voelen is een uiterst logische reactie op en reflectie van hoe ons leven georganiseerd is, wat er in ons leven gebeurt (en gebeurd is). Het is hoog tijd dat we maatschappelijk ten diepste deze emotionele wijsheid leren kennen, respecteren, zelfs via cultuur, kunst, samenzijn en educatie vieren. Het is van groot belang dat we emoties en gevoelens leren herkennen en erkennen. Door ze in eer te herstellen, te benoemen, hun creativiteit te openbaren en dit emotionele leven als evenzo inzichtelijke informatie kronen als ons denkbewustzijn genereren kan. Sterker nog, het denken en voelen spiegelen elkaar.

Hiermee geven we ook te kennen dat persoonlijke ervaring - de intieme en lichaamsbewuste beleving van emoties en gevoelens - van universeel belang is.

Wie gepest wordt, voelt zich buitengewoon vaak angstig en wanhopig. Wie positieve relaties met een dierbare omgeving beleeft, voelt zich geaccepteerd en verbonden. Wie les krijgt van een geëngageerde en helder instructie gevende docent, voelt zich hoopvol en geïnteresseerd. Wie de relevantie en zingeving van educatieve of werkgerelateerde doelen in lijn met haar of zijn persoonlijke doelen en waarden ervaart, voelt zich blij en gerespecteerd.

Bovenal voorspelt de kwaliteit van de relaties in je leven meer dan vele andere factoren of je je blij en geïnspireerd voelt. Is deze kwaliteit niet goed, werk je in een benauwend, onvriendelijk, stressvol klimaat, dan is het resultaat ongelooflijk vaak: negatieve emoties. Wellicht een burn-out. En voor diegene voor wie dit niet geldt: zij kennen hun emotionele leven goed en luisteren invoelend naar hun emoties, hebben allicht een sociaal-economisch zekere positie of ervaren geen conflicterende innerlijke of uiterlijke complexiteit in hun identiteit of persoonlijke ontwikkelingsgeschiedenis.

Ik vind het hoogst tijd voor een revolutie in ons mens-begrip: de diepe herkenning van ieders hyperindividuele en toch universeel gedeelde kwetsbaarheid. Emoties en emotionele beleving zijn wat mij betreft een ijkpunt in deze ontwikkeling. Een allerbelangrijkst centrum van beweeglijke én gerichte aandacht. Ze geven te kennen hoe verfijnd verbonden wij zijn met onszelf en met elkaar. Via emoties ervaren we uniciteit ('dit raakt mij') én verbondenheid ('jij bent belangrijk voor mij'). Laten we van jongs af aan leren hoe zachtmoedig, groothartig en assertief hiermee om te gaan. Dit vraagt een taal om emoties en gevoelens te delen, om de emotionele cycli in ons leven te verbeelden, om elkaar ongegeneerd te spiegelen op deze inherent aan het mensenleven bestaande kwaliteit van ervaren en begrijpen.

Ons lichaam-en-geest is in al diens complexiteit een extreem wonderlijke expressie van hoe onvoorspelbaar krachtig het aanpassingsvermogen van ons emotioneel leven is. Laten we leren luisteren naar deze wijsheid, diens creativiteit zal ons blij versteld doen staan. Dit zal oprechte nieuwsgierigheid naar ervaring faciliteren en ons stimuleren emoties te leren kennen als de kans om telkens weer een nieuw perspectief op ons leven, onszelf en elkaar te creëren.

Volgens mij is deze ontwikkeling reeds in gang gezet. Ik draag graag mijn lyrisch uitvergrote steentje bij, hierbij!