Idealiter

Gepubliceerd op
16 augustus 2018

Idealiter zouden we (van en via) elkaar - kinderen & volwassenen - emotionele wijsheid leren. 
Zouden we leren dat "overgangsfases" op allerlei manieren spannend zijn, emotionele roering brengen. Denk aan een verhuizing, verlies, overgang van basisschool naar middelbare school, een scheiding, de adolescentie, ontslag, ouder worden. We zouden leren dat deze "roering" een innerlijke, fysiek en mentale bewogenheid is, die ons prikkelt tot gedachten, actie en verbeelding, waaronder twijfels, onrust, angsten en verzet.

Idealiter merken we op dat veranderingen van alledag zijn, van allemoment. Op grote schaal en microschaal, beweging is een gegeven. Idealiter dragen we oók zacht zorg voor hen die deze veranderingen suprasensitief en soms met grote snelheid of precisie ervaren, zij die ons met aandacht en ongedwongen overtuiging kunnen leren dat we onze eigen beste leraar zijn.

Idealiter zouden we leren dat veranderingen vaak níet op de emotionele, doorvoelde dimensie begrepen worden, maar meestal praktisch, intellectueel of gesocialiseerd. Dat we als mensen creatief zijn in onze betekenisgeving aan 'hoe het leven er emotioneel voorstaat' en we soms on-helder zien wat er werkelijk 'in beweging' is. Dat we ook behoefte hebben aan gewoonte en voorspelbaarheid. Idealiter zien we dat routine-matig omgaan met veranderingen ons van de werkelijke, want spannende beleving doet wegdobberen. 

Idealiter zouden we met humor, mededogen en assertiviteit waarnemen dat we circuleren rondom de emoties, rondom onze kwetsbaarheid, zoekend en soms grijpend naar de essentie. We proberen verschillende levens en patronen uit, om jaren nadien te concluderen dat we 'het simpelweg heel moeilijk hadden'. Idealiter zien we de grip van angst en de weldaad van ontspanning.

Idealiter zouden we het emotioneel zó werkelijke belang van menselijke relaties erkennen, zelfs nuchter honoreren. Idealiter leren we van jongs af aan dat we innig met elkaar verbonden zijn en binnen deze verbinding juist ieders onderscheidend vermogen vieren. Idealiter is de intieme, individuele ervaring evenzo van waarde als de sociaal geaccepteerde norm. 

Idealiter hebben we een emotionele wijsheid van waaruit we opmerken dat elke transitie een zekere begeleiding vraagt. Idealiter leren we deze begeleiding van jongs af aan via zorgvuldige spiegeling, precies en vrij gebruik van taal, positieve aanmoediging en geduldig respect voor de tijd en ruimte die emotionele ontwikkeling vraagt.

Idealiter zien we hoe emotioneel beleven ons leven ook "organiseert", zoals werk, relaties, hobbies en feitelijkheden dit doen. Idealiter leren we over onze neigingen tot identificatie met gedachten, gevoelens en gedrag. Idealiter leren we dit al lachende, met verwondering over de confrontaties die wijsheid faciliteren.

Idealiter zien we emotionele wetmatigheden als expressie van creativiteit, niet als beperkende gegevens van leven. Idealiter bevoelen, bemerken, ervaren we hoe wíj zelf dit leven zijn, dat ons hele hebben en houden helemaal intrinsiek is aan de vitaliteit van elk moment. 

Idealiter is de betekenis van het Leven het zelf zélf.

Idealiter is zo gek nog niet.