Veelvormige, integere intimiteit
"En waar risico en pijn gezonde en noodzakelijke elementen van de actie zijn, geldt dat niet voor het denken. Zelfs een lichte graad van angst kan het uiterst gevoelige precisie-instrument van het denken van slag brengen. Zelfs vriendschap vormt in dit opzicht een groot gevaar. Het denken heeft verloren zodra de uitdrukking van ideeën expliciet of impliciet voorafgegaan wordt door het woordje "wij". En als het licht van het intellect vertroebelt, raakt al gauw de liefde voor het goede het spoor bijster."
Simone Weil
Waarin leeft intimiteit op in onze sociale relaties?
Intimiteit kent vele vormen - en al deze vormen vormen een integer geheel.
Denken, voelen, relateren, handelen, kiezen....
In alle werkwoorden is er een proces van liefde aanwezig of afwezig.
Een wezen met een intense "mind" verlangt intimiteit met een ander wezen met wellicht of bij voorkeur een dito complexe "mind".
Dit is heerlijk, we vliegen!
Hier treffen we intellectuele intimiteit die als een voorwaarde van fysieke intimiteit voelt. Intellectuele autonomie die evenredig gespannen is aan afgestemde sensuele sensitiviteit. Het is weten dat ideeën ook transformatief zijn en je samensmelt met elkaars binnenwereld, en
wie ben je dan?
In het uiterst gevoelige denken is er gevoelde vrijheid, of niet.
De vrij geest ervaart emotionele intimiteit in deze vrijheid. En daar kan liefde in al haar verschillende vormen eigenzinnig opbloeien.
Een vrije en scherpe geest huist waarschijnlijk in een sensitief, ontvankelijk en open lichaam.
Deze samenhang kenmerkt de precisie gevoeligheid. Waar het denken voorafgaand van een "wij" spreekt, voelt de vrije geest mogelijk een aannames implicerend kader dat "in the end" ook het lichaam beklemt. In het doen kan er een gezamenlijkheid van actie zijn, maar de beleving en betekenisgeving blijft vrij en stromend en nergens vastgelegd als "zodanig" en alleen zó,
uiterst precies en gevoelig. En dus wederkerig levendig, wederkerig verantwoordelijk.
Het is voor menig begaafd persoon een lange zoektocht om zichzelf voorbij limiterende overtuigingen ontmoet te weten in een ander intens en complex wezen. Deels wordt het pijnlijke zoeken verlicht door geen vervulling te zoeken en door autonoom geduld en openheid, deels door moed, door te dóen ook als de precisie van het denken ogenschijnlijk imperfect matcht met de gevoelde risico's. En deels door de geest bewust en gericht te stillen en in de stilte impuls en helderheid van begrip samen te laten vallen, zo schrikbarend sensitief als dit mysterie ook mag voelen. En dan ook: bescheidenheid ontdwangt de geest die "het" meent te weten en zichzelf en een ander zo van vrijheid - en dus liefde - weerhoudt. Een ander intens en complex wezen, verandert 'ons'.
Benieuwd naar jullie beleving en betekenisgeving van de samenhang tussen intellectuele, emotionele en sensuele intimiteit.
En, zin om hierin te ontdekken?